زیبایی در معماری

در دنیای غرب در چند سده اخیردانشی به نام (زیبایی شناسی ) پدید آمده که به تعریف وجایگاه زیبایی وویژگی های آن ورابطه آن هنر می پردازد.

علم نوین ( زیبایی پژوهی) را که حدود دو سده از پدیدار شدن آن می گذرد باید پیامد همین دگرگونی بنیادین دانست.

این بحث در میان اندیشمندان مسلمان بدین گونه هیچ گاه مطرح نبوده است بحث زیبایی نزد اندیشمندان مسلمان همواره همراه با دیگرعناصری که درحکمت نظری وعملی بدان وابسته است برسی شده است.

برخی از فیلسوفان بزرگ مغرب زمین همچون هگل و هایدگر این گونه بحث های نظری را مربوط به روزگاران زوال هنر و پایان تمدن می دانند روزگاری که بشر به شکلی حضوری و درونی نمی تواند زیبایی را درک کند وناچاربه چنین بحث هایی رو می اورد.